| Aliassen | α-MSH 11-13 |
| Klasse | Anti-inflammatoir tripeptide |
| Molecuulgewicht (Da) | 342.4 |
| Half-life (indicatief) | kort (min–u) † |
| Onderzoeksstatus | Preklinisch / RUO |
Onderzoekscontext (RUO): KPV is een klein tripeptide (Lys-Pro-Val), afgeleid van het uiteinde van het hormoon α-MSH, dat onderzoekers bestuderen om zijn ontstekingsremmende eigenschappen. Het wordt uitsluitend geleverd voor in-vitro laboratoriumonderzoek.
KPV onderzoek: het ontstekingsremmende α-MSH-fragment

Het KPV onderzoek richt zich op een opvallend simpel molecuul met een verrassend breed werkingsprofiel: een tripeptide van slechts drie aminozuren dat in laboratoriumstudies telkens opduikt als remmer van ontstekingssignalen. Waar veel peptiden groot en complex zijn, is KPV juist minimaal — en precies die eenvoud maakt het interessant voor onderzoekers die willen begrijpen hoe het lichaam ontstekingen in toom houdt. Deze pijler zet op een rij wat KPV is, hoe het volgens studies werkt en op welke modellen het tot nu toe is onderzocht.
Wat is KPV?
KPV staat voor de aminozuurvolgorde lysine–proline–valine (Lys-Pro-Val), vandaar de afkorting met de één-lettercodes K-P-V. Het is het staartstuk van α-MSH (alfa-melanocyt-stimulerend hormoon), een lichaamseigen signaalstof die onder andere betrokken is bij pigmentatie en bij het dempen van ontstekingen. Concreet komt KPV overeen met de residuen 11 tot en met 13 van α-MSH; in de PubChem-database staat het dan ook geregistreerd onder de naam “Msh(11-13)”. Onderzoekers isoleerden dit fragment omdat bleek dat een groot deel van de ontstekingsremmende werking van het volledige α-MSH-molecuul in deze laatste drie aminozuren geconcentreerd zit. Zo ontstaat een minimaal peptide dat een groot deel van het effect behoudt zonder de melanocortine-receptor-gebonden bijeffecten van het volledige hormoon.
Hoe werkt KPV? — het mechanisme
Het meest onderzochte mechanisme draait om de transporter PepT1. Normaal transporteert PepT1 kleine peptiden uit de voeding de darmcel in. In een studie in Gastroenterology (2008) lieten onderzoekers zien dat KPV via diezelfde PepT1-route wordt opgenomen door menselijke darmepitheelcellen (Caco2-BBE en HT29-Cl.19A) én door immuuncellen (Jurkat T-cellen). Eenmaal binnen remde KPV — al bij nanomolaire concentraties — de activatie van twee centrale ontstekingsroutes: de NF-κB-route en de MAP-kinase-route. Het gevolg in dat celmodel was een verminderde afgifte van pro-inflammatoire cytokines (signaalstoffen die ontsteking aanjagen).
Anders dan het volledige α-MSH lijkt KPV dit deels te doen zonder afhankelijk te zijn van de klassieke melanocortinereceptoren, wat suggereert dat het fragment een eigen, intracellulaire route naar ontstekingsdemping bewandelt. Dat maakt het voor onderzoekers een aantrekkelijk modelmolecuul om ontstekingssignalering mee te bestuderen.
Waarvoor wordt KPV onderzocht?
Het KPV onderzoek concentreert zich rond een aantal terugkerende thema’s. Steeds gaat het om preklinische studies — celkweek en diermodellen — en de effecten worden aan die studies toegeschreven, niet aan gebruik door mensen.
- Darmontsteking (IBD-modellen): In muismodellen van inflammatoire darmziekte (DSS- en TNBS-geïnduceerde colitis) werd toediening van KPV geassocieerd met minder ernstige ontstekingsverschijnselen. Een studie in Inflammatory Bowel Disease (2008) beschreef dit expliciet als “anti-inflammatory potential” in murine IBD-modellen.
- Ontstekingssignalering op celniveau: Onderzoekers gebruiken KPV om te bestuderen hoe NF-κB- en MAP-kinase-routes in darm- en immuuncellen worden afgeremd.
- Wondgenezing en huid-/slijmvliesmodellen: Een reviewartikel over tripeptiden in wondgenezing (2025) beschrijft dat KPV in hydrogelvorm in diermodellen werd geassocieerd met minder ontstekingscytokines (IL-1β, TNF-α) en meer van het ontstekingsremmende IL-10, plus herstel van beschadigd slijmvliesweefsel.
- Antimicrobiële eigenschappen: In dezelfde review werd KPV in wondmodellen ook onderzocht op activiteit tegen bacteriën zoals MRSA, wat wijst op een gecombineerd ontstekingsremmend-antibacterieel profiel.
KPV in laboratoriumonderzoek: hanteren & oplossen
KPV wordt geleverd als gevriesdroogd (gelyofiliseerd) poeder in een vial en moet vóór gebruik in het lab worden gereconstitueerd. Het tripeptide is goed oplosbaar in bacteriostatisch of steriel water. Omdat een correct oplosprotocol de stabiliteit en reproduceerbaarheid van experimenten bepaalt, verwijzen we naar de aparte pijler peptiden reconstitueren en naar het overzicht welke vloeistof gebruik je om peptiden op te lossen. Gereconstitueerd materiaal wordt doorgaans gekoeld bewaard en beschermd tegen licht.
Kwaliteit & zuiverheid
Elke relevante batch wordt onafhankelijk HPLC-getest door een extern laboratorium; het analysecertificaat (CoA) is per batch publiek verifieerbaar. Voor een klein tripeptide als KPV is zuiverheid extra belangrijk: nevenproducten of onvolledige sequenties kunnen onderzoeksresultaten vertroebelen. Hoe Peplife met batchcontrole omgaat — inclusief afkeuren van batches die niet voldoen — staat beschreven in de pijler waarom wij een batch afkeurden.
Veelgestelde vragen over KPV
Wat betekent de afkorting KPV?
KPV verwijst naar de drie aminozuren waaruit het peptide bestaat: lysine (K), proline (P) en valine (V). Het is het C-terminale fragment (residuen 11–13) van het hormoon α-MSH.
Is KPV hetzelfde als α-MSH?
Nee. KPV is een klein fragment van α-MSH. Onderzoekers isoleerden dit stukje omdat veel van de ontstekingsremmende werking van het volledige hormoon in deze drie aminozuren blijkt te zitten, zonder de volledige receptoractiviteit van α-MSH.
Waarvoor wordt KPV in onderzoek bestudeerd?
Voornamelijk voor ontstekingsremming. In celkweek en muismodellen is het onderzocht op darmontsteking (IBD-modellen), op remming van NF-κB-signalering en op wondgenezing en antibacteriële effecten in huid- en slijmvliesmodellen.
Hoe wordt KPV in studies opgenomen door cellen?
Via de peptidetransporter PepT1. Studies laten zien dat zowel darmepitheelcellen als bepaalde immuuncellen KPV langs deze route naar binnen halen, waarna het intracellulair ontstekingsroutes remt.
Waarin verschilt KPV van BPC-157 of TB-500?
Het zijn verschillende onderzoeksmoleculen met verschillende profielen. KPV wordt vooral onderzocht als ontstekingsremmer via α-MSH-signalering, terwijl BPC-157 en TB-500 vaker in weefselherstel- en angiogenese-modellen worden bestudeerd. Ze worden soms naast elkaar onderzocht binnen herstelgerichte protocollen.
Mag KPV bij mensen of dieren worden gebruikt?
Nee. KPV wordt uitsluitend geleverd voor in-vitro laboratoriumonderzoek (Research Use Only) en is niet bestemd of goedgekeurd voor diagnostisch of therapeutisch gebruik bij mens of dier.
Meer lezen & onderzoeken bij Peplife
- KPV onderzoeken bij Peplife
- Bekijk alle herstel-peptiden
- BPC-157 onderzoeken bij Peplife
- LL-37 onderzoeken bij Peplife
- BPC-157 onderzoek: het herstelpeptide onder de loep
- TB-500 onderzoek: thymosine bèta-4 en weefselherstel
Bronnen: Dalmasso et al., Gastroenterology 2008 — PepT1-mediated tripeptide KPV uptake reduces intestinal inflammation · Kannengiesser et al., Inflamm Bowel Dis 2008 — Melanocortin-derived tripeptide KPV in murine IBD models · Int. J. Med. Sci. 2025 — Tripeptides in wound healing & skin regeneration (review) · PubChem CID 125672 — Lys-Pro-Val / Msh(11-13)
Research Use Only. Alle producten worden uitsluitend geleverd voor in-vitro laboratoriumonderzoek. Niet bestemd voor diagnostisch of therapeutisch gebruik bij mensen of dieren, en niet goedgekeurd door EMA, NVWA of FDA.
KPV van Peplife: HPLC-getest door een extern laboratorium, CoA per batch publiek verifieerbaar, discrete verzending binnen de EU.