Wie de nieuwste onderzoeksstoffen rond gewichtsregulatie naast elkaar legt, ziet twee families die vaak op een hoop worden gegooid. Cagrilintide en eloralintide werken via de amylinereceptor. Tirzepatide en retatrutide werken via de incretinereceptoren. Dat zijn verschillende hormoonsystemen, met verschillende studieopzetten, verschillende uitkomsten en een opvallend verschil in gerapporteerde verdraagbaarheid.
Deze pagina zet de vier stoffen naast elkaar op basis van gepubliceerd onderzoek en persberichten van de fabrikanten. Peplife levert deze stoffen uitsluitend als Research Use Only voor laboratoriumonderzoek. Hieronder staat geen doseringsadvies en geen medische informatie.
Twee hormoonsystemen, twee routes
Amyline is een hormoon dat de betacellen van de alvleesklier samen met insuline afgeven na een maaltijd. Het werkt vooral op de area postrema in de hersenstam, vertraagt de maagontlediging en remt de afgifte van glucagon. Amylineanalogen bootsen dat signaal na en binden aan de amylinereceptor, afhankelijk van de stof ook aan calcitoninereceptoren.
Incretines zijn darmhormonen. GLP-1 en GIP komen na een maaltijd vrij uit de darmwand en versterken de glucoseafhankelijke insuline-afgifte, terwijl GLP-1 daarnaast centraal de eetlust remt. Tirzepatide grijpt aan op GLP-1 en GIP tegelijk. Retatrutide voegt daar de glucagonreceptor aan toe, wat naast eetlust ook het energieverbruik raakt.
Het kernverschil zit in het aangrijpingspunt. De amylineroute stuurt vooral verzadiging aan zonder de volledige incretinecascade in gang te zetten. In de tot nu toe gepubliceerde studies vallen de gerapporteerde maag-darmklachten bij de amylineroute dan ook lager uit dan bij de sterkste incretinecombinaties.
De vier stoffen in een tabel
| Stof | Route | Receptoren | Verst gevorderde publieke data | Gerapporteerde gewichtsverandering |
|---|---|---|---|---|
| Cagrilintide | Amyline | Amyline- en calcitoninereceptoren | Fase 2, 26 weken, 2,4 mg (The Lancet, 2021) | min 10,8 procent, placebo min 3,0 procent |
| Eloralintide (LY3841136) | Amyline, selectief | Amylinereceptor | Fase 2, 48 weken, meerdere armen (november 2025) | min 9,5 tot min 20,1 procent, placebo min 0,4 procent |
| Tirzepatide | Incretine, duaal | GLP-1 en GIP | Fase 3 SURMOUNT-1, 72 weken (NEJM, 2022) | min 16,0 tot min 22,5 procent, placebo min 2,4 procent |
| Retatrutide | Incretine, triple | GLP-1, GIP en glucagon | Fase 3 TRIUMPH-4, 68 weken (december 2025) | min 26,4 tot min 28,7 procent, placebo min 2,1 procent |
Deze cijfers komen uit verschillende studies met verschillende looptijden, populaties en eindpunten. Ze zijn niet een op een vergelijkbaar. De tabel laat zien wat er per stof publiek is gerapporteerd, niet de uitkomst van een direct vergelijkend onderzoek.
Cagrilintide vs tirzepatide
Deze twee worden het vaakst tegenover elkaar gezet, omdat ze allebei de stap voorbij de klassieke mono-agonist markeren. De vergelijking is alleen scheef zolang je de studieduur negeert. Cagrilintide werd als losse stof onderzocht over 26 weken, tirzepatide over 72 weken. Een groot deel van het verschil in gerapporteerde gewichtsverandering is looptijd, geen mechanisme.
Belangrijker is dat cagrilintide inmiddels nauwelijks meer als losse stof wordt onderzocht. Het ontwikkelprogramma verschoof naar de vaste combinatie met semaglutide. In die combinatie werd over 68 weken een gemiddelde gewichtsverandering van min 22,7 procent gerapporteerd, vergelijkbaar met de hoogste tirzepatidearm, maar bereikt via twee mechanismen in plaats van een.
Voor laboratoriumonderzoek betekent dat een praktisch verschil. Cagrilintide komt vooral voor als amylinecomponent binnen een combinatie of blend, tirzepatide vrijwel altijd als losstaande duale agonist.
Eloralintide vs retatrutide
Dit is het scherpste contrast in de vergelijking: een selectieve amylinereceptor-agonist tegenover een triple incretine-agonist. Eloralintide kwam in de fase 2-studie over 48 weken uit op maximaal min 20,1 procent. Retatrutide kwam in de fase 3-studie TRIUMPH-4 over 68 weken uit op min 28,7 procent bij de hoogste dosering.
De keerzijde staat in de veiligheidsdata. Retatrutide liet in de hoogste arm bij ruim vier op de tien deelnemers misselijkheid zien en bijna een op de vijf stopte door bijwerkingen. Bij eloralintide meldde de fabrikant dat de incidentie van maag-darmklachten en vermoeidheid bij de twee laagste doseringen op placeboniveau lag en dat langzamer opbouwen de incidentie verder verlaagde.
De vraag is dus niet welke stof sterker is. De vraag is hoeveel verdraagbaarheid er wordt ingeleverd voor hoeveel effect, en dat is precies de as waarop deze twee klassen van elkaar verschillen.
Verdraagbaarheid: waar het verschil zit
| Studiearm | Misselijkheid | Braken | Staken door bijwerkingen |
|---|---|---|---|
| Tirzepatide 15 mg (SURMOUNT-1) | 31,0 procent | 12,2 procent | 6,2 procent |
| Placebo (SURMOUNT-1) | 9,5 procent | 1,7 procent | 2,6 procent |
| Retatrutide 9 mg (TRIUMPH-4) | 38,1 procent | 20,4 procent | 12,2 procent |
| Retatrutide 12 mg (TRIUMPH-4) | 43,2 procent | 20,9 procent | 18,2 procent |
| Placebo (TRIUMPH-4) | 10,7 procent | 0,0 procent | 4,0 procent |
Voor eloralintide zijn de percentages per dosering nog niet in dezelfde vorm gepubliceerd. De fabrikant rapporteerde maag-darmklachten en vermoeidheid als meest voorkomende bijwerkingen, met een incidentie op placeboniveau bij de twee laagste doseringen. Voor cagrilintide als losse stof geldt hetzelfde voorbehoud: de fase 2-publicatie hanteert een andere rapportagevorm dan de fase 3-programma’s hierboven.
Waarom de twee routes gecombineerd worden
De meest interessante ontwikkeling is niet dat de klassen concurreren, maar dat ze gestapeld worden. CagriSema combineert cagrilintide met semaglutide in een vaste verhouding en rapporteerde in REDEFINE-1 over 68 weken een gemiddelde gewichtsverandering van min 22,7 procent.
Novo Nordisk onderzoekt daarnaast amycretin, een molecuul dat amyline- en GLP-1-activiteit in een enkele stof verenigt. Zealand Pharma en Roche onderzoeken petrelintide, een langwerkende amylineanaloog die in de fase 2-studie ZUPREME-1 over 42 weken werd getest en waarvoor fase 3 in de tweede helft van 2026 gepland staat. Roche wil petrelintide ook combineren met CT-388, een duale GLP-1- en GIP-agonist.
De onderliggende gedachte is steeds dezelfde. De incretineroute levert de grootste gewichtsverandering maar ook de meeste maag-darmklachten. De amylineroute levert verzadiging met een gunstiger bijwerkingenprofiel. Door beide te combineren hopen onderzoekers effect en verdraagbaarheid van elkaar los te koppelen.
Wat dit betekent voor laboratoriumonderzoek
Alle vier de stoffen in deze vergelijking zijn gelyofiliseerde peptiden die voor gebruik in het laboratorium worden gereconstitueerd. Omdat de klassen verschillende molecuulmassa’s hebben en in de literatuur in verschillende eenheden worden beschreven, is het zaak om per stof te noteren welke concentratie na reconstitutie in de vial zit.
Bij combinaties en blends komt daar een rekenstap bij. Een vial met meerdere componenten levert per component een andere hoeveelheid op dan het totaalgewicht doet vermoeden. De reconstitutiehandleiding van Peplife bevat daarvoor een calculator met een blendmodus die per bestanddeel uitrekent hoeveel milligram in een gegeven volume zit.
Voor nieuwere stoffen zoals eloralintide is de identiteitscontrole belangrijker dan bij gevestigde peptiden. Vraag per batch om een analysecertificaat met HPLC-zuiverheid en massaspectrometrie, en controleer of het opgegeven molecuulgewicht overeenkomt met de gepubliceerde structuur.
Interesse in eloralintide, petrelintide of amycretin?
Deze stoffen staan niet in ons standaardassortiment. Levering is wel bespreekbaar op aanvraag, afhankelijk van beschikbaarheid en van de identiteitscontrole op de batch. Laat kort weten wat je onderzoek nodig heeft, dan koppelen wij terug wat mogelijk is.
Veelgestelde vragen
Wat is het verschil tussen een amylineanaloog en een GLP-1-agonist?
Een amylineanaloog bootst het hormoon amyline na en werkt via de amylinereceptor, met verzadiging via de hersenstam als belangrijkste route. Een GLP-1-agonist bootst een darmhormoon na en werkt via de GLP-1-receptor, met eetlustremming en glucoseafhankelijke insuline-afgifte. Het zijn twee verschillende hormoonsystemen die in onderzoek naar dezelfde uitkomst worden gestuurd.
Is cagrilintide hetzelfde als CagriSema?
Nee. Cagrilintide is de losse amylineanaloog. CagriSema is de vaste combinatie van cagrilintide met semaglutide. De gerapporteerde uitkomsten van beide verschillen sterk, omdat CagriSema twee mechanismen combineert en over een langere periode is onderzocht.
Waarom scoort retatrutide hoger dan eloralintide in de studies?
Retatrutide grijpt aan op drie receptoren tegelijk, waaronder de glucagonreceptor die het energieverbruik beinvloedt. Daarnaast liep de fase 3-studie van retatrutide 68 weken tegenover 48 weken voor de fase 2-studie van eloralintide. Beide factoren dragen bij aan het verschil in gerapporteerde uitkomst.
Welke stof geeft de minste maag-darmklachten?
Op basis van de nu beschikbare rapportages ligt de amylineroute gunstiger dan de sterkste incretinecombinaties. Bij de twee laagste eloralintidedoseringen lag de incidentie van maag-darmklachten op placeboniveau, terwijl retatrutide in de hoogste arm bij ruim vier op de tien deelnemers misselijkheid liet zien. Een direct vergelijkend onderzoek tussen deze stoffen is niet gepubliceerd.
Kunnen amyline- en incretinepeptiden in een blend zitten?
In klinisch onderzoek worden ze inderdaad gecombineerd, zoals in CagriSema. In laboratoriumonderzoek bepaalt het onderzoeksprotocol of stoffen apart of samen worden opgelost. Peplife geeft daarover geen protocol- of doseringsadvies en levert uitsluitend als Research Use Only.
Zijn deze stoffen goedgekeurd?
Van de vier stoffen in deze vergelijking is alleen tirzepatide als geneesmiddel toegelaten. Cagrilintide, eloralintide en retatrutide zijn onderzoeksstoffen zonder markttoelating voor gewichtsbeheersing. Peplife levert ze uitsluitend als Research Use Only voor laboratoriumonderzoek, niet voor gebruik bij mensen of dieren.
Gerelateerd onderzoek · RUO
Eloralintide en de amyline-agonisten · Cagrilintide-onderzoek · CagriSema onderzoek · Tirzepatide onderzoek · Retatrutide onderzoek · GLP-1-peptiden vergelijken: mono, duaal en triple · Retatrutide vs tirzepatide vs semaglutide · GLP-1: de volgende generatie · Reconstitutiehandleiding met blendcalculator
Bronnen
The Lancet — Eloralintide, a selective amylin receptor agonist, fase 2 · Eli Lilly — persbericht fase 2-resultaten eloralintide, 6 november 2025 · Eli Lilly — TRIUMPH-4 fase 3-resultaten retatrutide, 11 december 2025 · Eli Lilly — SURMOUNT-1 gepubliceerd in NEJM · NEJM — Tirzepatide Once Weekly for the Treatment of Obesity · The Lancet — Once-weekly cagrilintide for weight management, fase 2 · Novo Nordisk — REDEFINE-1 CagriSema, gepubliceerd in NEJM · Zealand Pharma — pipeline petrelintide
Disclaimer
Dit artikel bespreekt wetenschappelijk onderzoek en is uitsluitend informatief. De genoemde stoffen worden door Peplife uitsluitend geleverd als Research Use Only (RUO) voor laboratoriumonderzoek. Niets hierin is medisch, diagnostisch of doseringsadvies. Genoemde geneesmiddelen worden alleen aangehaald om gepubliceerd onderzoek te bespreken.